مُفطراتى كه در رساله‌هاى عمليّه آمده است اجتناب كند . اين روزه قضا و كفّاره ندارد و مسلّماً ، هم نتيجه دنيايى دارد هم نتيجه آخرتى . امّا در اين روزه‌ها كاربرد نيست . اين نوع روزه ، روزه عوامانه و فقهى است و روزه همه افراد روزه‌دار ، شامل آن مىشود . 2 - روزه اخلاقى : يعنى علاوه بر اينكه شكم روزه است ، اعضا و جوارح ، چشم و گوش و دست و پا نيز بايد روزه باشند . روزه از محرمات ، روزه از مكروهات ، روزه از شبهات . در روايات مىخوانيم اگر كسى در ماه مبارك رمضان دروغ بگويد يا غيبت كند يا تهمت و زخم‌زبان بزند روزه او باطل است . اگر كسى در ماه مبارك رمضان عصبانى بشود ، داد بزند و فحش بدهد ، روزه او باطل است « 1 » . امّا نه به اين معنى كه روزه او قضا و كفّاره دارد ، بلكه اين روزه مثل گردوى پوك است ؛ معنى و مغز ندارد . روزه‌دار حقيقى به هنگام افطار ، يك دعاى مستجاب دارد ؛ سير و سلوك دارد . انسانى مىتوان در روزهاى آخرِ ماه به مقام بالايى برسد كه ، علاوه بر شكم ، همه اعضا و جوارح او روزه باشند . پيغمبر اكرم ( ص ) در ماه مبارك ، خانمى را ديدند كه در اثر عصبانيّت ، داشت به كلفتش فحش مىداد و داد مىزد . پيامبر دستور دادند غذا براى اين خانم آوردند و فرمودند : بخور ! عرض كرد : يا رسول‌الله ! ماه

--> ( 1 ) . بحار ، جلد 96 ، صفحه 275 و 277 .